Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak

1960'lı yılların Türkiye'sinde, Kütahya'nın Tepecik beldesinde geçen hikaye, hayatın tekdüzeliği içinde kendi dünyalarını yaratmaya çalışan iki gencin hayallerini merkezine alır. Recep bir karpuzcunun, Mehmet ise bir berberin yanında çırak olarak çalışmaktadır. Bu iki köy çocuğunun en büyük ortak tutkusu, kasabadaki sinemadır. Ancak onlar sadece film izlemekle yetinmezler; derme çatma hurda parçalarını, çöpten topladıkları film şeritlerini ve gaz lambalarını bir araya getirerek kendi film projektörlerini yapmayı hayal ederler. Ahmet Uluçay'ın kendi yaşam öyküsünden esinlenerek çektiği bu film, imkansızlıklar içinde filizlenen bir sanat aşkını anlatırken, bir yandan da Anadolu insanının saflığını, taşra hayatının durgunluğunu ve gençliğin o ilk masum aşklarını izleyiciye aktarır. Karpuz kabuğundan gemilerin yüzmeyeceğini söyleyen hayata karşı, inatla o gemileri yürütmeye çalışan çocukların hikayesi, sinemanın bir teknikten ziyade bir ruh işi olduğunu gözler önüne serer.